Jeanne-Louise Calment, een monument

september 2009

122 jaar werd ze, Jeanne-Louise Calment. Ze was de oudste vrouw ter wereld en voor zover gekend zelfs de oudste mens aller tijden. Geboren op 21 februari 1875 en gestorven op 4 augustus 1997. Heel haar leven woonde ze in Arles. 122 jaar lang. 122 en een half, om precies te zijn. Want bij kinderen en hoogbejaarden zijn de getallen na de komma óók belangrijk. Zeg nooit tegen een kleine van 6 en een half dat hij 6 is. Of tegen iemand van 99 en acht maanden dat hij 100 is.

In haar jeugd had Jeanne-Louise Calment -Jeanne voor de vrienden- Vincent Van Gogh nog ontmoet. Die woonde tijdens zijn laatste levensjaren -hij pleegde zelfmoord op zijn 38ste- in Arles en kwam in de stoffenwinkel van Jeannes oom schilderdoeken kopen. Jeanne Calment was niet bepaald onder de indruk van de kunstenaar. “Een vieze vent. Ongemanierd bovendien en altijd even slecht gekleed.” Alleen al om die uitspraak verdient Calment een standbeeld, vind ik. Want ook genieën zijn maar mensen, en het is niet verkeerd om daar af en toe eens aan herinnerd te worden.
Ik was Jeanne Calment al bijna vergeten. Tot enkele weken geleden de Ronde van Frankrijk het sympathieke stadje Arles passeerde en de commentatoren terloops haar naam lieten vallen.
 Er is wel wat te vertellen over Jeanne Calment. Dat kan ook moeilijk anders. Wie 122 jaar wordt, heeft wel een paar straffe stoten meegemaakt. Vrij bekend is het verhaal van een clevere advocaat die aasde op het appartementje van Calment. Hij bezocht haar in 1965. Jeanne was net 90 geworden, hij was 48. De kerel stelde haar een deal voor die hij zich voor de rest van zijn leven zou beklagen. “Ik betaal jou 2.500 Franse frank -380 euro- per maand, zo lang je nog leeft. Maar als je ooit sterft, krijg ik het appartement.” De arme stakker was sneller dood dan Jeanne. Hij stierf in 1995 en hij had een kleine 150.000 euro betaald voor een appartement dat nooit van hem was geweest. Meer nog: na zijn dood moest zijn vrouw nog twee jaar lang 380 euro per maand blijven ophoesten. Toen zij het appartement uiteindelijk kon betrekken, hadden zij en haar man meer dan het dubbele betaald van wat de kleine woning waard was. Gevraagd naar een reactie antwoordde Jeanne Calment filosofisch: “In het leven nemen mensen soms juiste beslissingen, maar soms ook verkeerde. Dat is nog nooit anders geweest.”
Nog leuker, en minder gekend, is het verhaal van de journalist die Jeanne bezocht toen zij haar 120ste verjaardag vierde. “Allee, tot volgend jaar”, lachte de man na afloop van het gesprekje huichelachtig, want hij wist natuurlijk wel dat die kans bijna onbestaande was. Het was buiten de wakkere geest van Jeanne gerekend. “Ik zou niet weten waarom niet”, antwoordde ze. “Je ziet er nog best gezond uit.” “Je ziet er nog best gezond uit.”