Tabasco

januari 2013

Veranderen. Ik ben er nooit een groot voorstander van geweest en nu het ook nog politiek gerecupereerd wordt, ben ik helemáál tegen. Als politici verandering preken, boer pas op je ganzen.

Ik heb nooit begrepen wat er zo hip is aan veranderen of vernieuwingsgezind zijn. Stilstaan is achteruitgaan, zegt u? Ik geloof er niks van. Ik vraag mij af wie die holle slogan ooit verzonnen heeft. Een verkoper van wandelstokken, ongetwijfeld. Ik durf het tegendeel beweren. Als stilstaan al niet ‘vooruitgaan’ is, dan is het toch minstens ‘zorgen dat de boel blijft draaien’. En dat is ook al veel waard.

Midlifecrisisgerechtigd

december 2012

Een vriend van me zit in een midlifecrisis. Opgelopen op het werk, zei hij. Ik neem dat aan. De bewijzen zijn er trouwens: van zodra hij thuis was, ging het veel beter met hem. Als ik hem ’s avonds onderuitgezakt in de zetel zag zitten met een calvados in de ene hand en de afstandsbediening van de tv in de andere zou ik haast gedacht hebben dat hij niets mankeerde. Maar niks is minder waar. Hij is goed ziek. Om de twee weken wordt dat bevestigd door de psycholoog, een fijne vent die duidelijk erg begaan is met mijn kameraad en die heeft voorgesteld om voor 55 euro per halfuur de zaak van heel dichtbij op te volgen. Tot er beterschap is. Maar die is er dus nog niet en volgens de psycholoog zou dat nog wel een tijdje kunnen duren ook.

Bloot en spelen

november 2012

Herinnert iemand zich de Olympische Spelen in Londen nog? Vaag, wellicht. Het enige beeld dat er echt van blijven hangen is, is dat van de Belgische wielrenner Gijs Van Hoecke die zich in een dancing zo van de wereld dronk dat hij letterlijk in zijn broek deed. De paparazzo die dat ook nog voor de eeuwigheid wist vast te leggen, verdubbelde meteen zijn jaaromzet. De strapatsen van de lam gezopen atleet die in een taxi werd gehesen, werden voorpaginanieuws in alle werelddelen. Want een plezante foto werkt overal; er wordt al zo weinig gelachen.

Boer Coene

oktober 2012

Als je me vraagt wat mijn favoriete dag van het jaar is, zou ik je het antwoord schuldig moeten blijven. Vraag je me naar mijn favoriete uur van het jaar, moet ik geen seconde nadenken: de laatste zondag van oktober tussen 2 en 3 uur ’s ochtends. Dan schakelen we over naar de wintertijd. Om twee uur is het twee uur en om drie uur is het nog altijd twee uur. Geniaal!