Rik

februari 2012

Onlangs was onze zoon van 8 bijzonder verontwaardigd. In de krant had hij gelezen dat men voor het verdere heil van onze planeet de pandabeer maar beter kon laten uitsterven. Die redenering vond hij zo krom dat zijn oordeel onverbiddelijk was: het specimen dat een dergelijke onzin in zijn hoofd haalt, moest zelf worden uitgeroeid. “Opsluiten en geen eten meer geven”, was zijn conclusie. We konden hem geen ongelijk geven. We hebben namelijk zelf een nauwe band met een uitstervende soort. Iedere zaterdag om de veertien dagen duikt daarvan een exemplaar op. Telkens stipt om 13 uur. Niet in een onherbergzaam, afgelegen woud, maar vlak aan onze voordeur. Het is onze melkboer.

Beste Walter van den Broeck

januari 2012

“Moet gij niet nog eens gaan kakken? “ Dat vraagt Clara even tussendoor aan haar man Jan alvorens hij ’s morgens naar zijn werk bij het zinkbedrijf Vieille Montagne in Balen vertrekt. Dat fragment uit de film ‘Groenten uit Balen’ is voor ons het sterkste en ontroerendste dat we dit jaar in de bioscoop zagen. We willen u daarvoor even bedanken.

Bessy

december 2011

Dacia

november 2011

Op een zondagochtend reden we van het dorp M naar het dorp K, doorheen velden en wegen en halfgesloten bebouwde kommen. Plots dook voor ons een rode Italiaanse sportwagen op. Even later werden we al zowel voor als achter geflankeerd door sportwagens van hetzelfde merk en type. Nog wat kilometers verder stelden we vast dat we omsingeld waren door rode, zwarte en witte sportwagens. Allicht waren we verzeild geraakt in een parade van autoverzamelaars die met hun optocht harten van jongens sneller deed slaan. Zelf reden we met een auto van het merk Dacia, een wagen die tot in het kleinste details gemaakt is om niet op te vallen. We voelden ons die zondagvoormiddag als een Jan Ceulemans in een spelersbus van AC Milan.