En zo ontstond Groezrock

MEERHOUT - Van ambachtenmarkt tot punkfestival: het kan! Groezrock in Meerhout-Gestel is daarvan het springlevende bewijs. Wat begon als een 'pensenkermis' van de plaatselijke harmonie groeide uit tot een Europese topper in het liefelijke genre 'punk, hardcore en metalcore'. Suiker sprak met de metaalbewerkers van het eerste uur: François Nuyts en Jos Tordoor. "Groezrock was een activiteit van de harmonie St.-Jorisgilde", vertelt Jos Tordoor. "Om geld in het bakje te krijgen, organiseerden we een vrijetijdsbeurs met oude ambachten. Het succes was enorm: de ambachten haalden vlot 6.000 bezoekers op een zondagnamiddag. Omdat de tent er op zaterdag al stond, stelde iemand voor er optredens in te organiseren. De eerste jaren brachten we concerten van de 'Twee Belgen' en 'Spring-part'. Maar dat leek niet echt de juiste keuze te zijn. Een muzikante van de harmonie had een lief uit Werchter. Dat bracht ons op een ander idee: "Waarom geen festival!"

En dat werd Groezrock. Leg de naam eens uit?

Jos: De ambachtenbeurs vond plaats op de Grasheuvel. Het Meerhoutse dialect voor gras is 'groez', vandaar dus Groezrock. Met acht mensen hebben we onze eerste affiche samengesteld. Daarop stonden namen als Dinky Toys, Ashbury Faith, Burma Shave en Pitti Pollack. Elk jaar was er wel een iets grotere opkomst, maar die stond niet in verhouding tot de inspanningen en investeringen. Deze bands hadden al heel België platgespeeld. Groezrock bracht niets vernieuwends. François: Na een editie met The Scabs stond het water ons zelfs aan de lippen en was het festival bijna op sterven na dood. Toen Groezrock nog klein was, hadden we in Meerhout nog een zware concurrent: Apollo Rock. Dat was toen best groot en zat in hetzelfde genre als wij. Het is vooral onze jeugd geweest die ons heeft doen inzien dat we nooit de concurrentie met de toen bestaande grotere festivals zouden winnen. Apollo heeft het ook niet gered en kijk even naar Graspop: vroeger haalden zij het ook niet met namen als Joe Cocker. Ook zij hebben een niche moeten aanspreken om door te groeien. Lange tijd was Groezrock een festival zoals er dertien zijn in een dozijn. Plots was er een ommekeer en groeide het festival van 400 naar 30.000 man. Leg dat eens uit. François: Het was duidelijk dat we van muziekgenre moesten veranderen. We moesten groepen brengen die 'in' waren bij jongeren. Op een dag viel een tape van de Nederlandse 'Brotherhood Foundation' in de brievenbus: beukende gitaren, ritmische percussie, hiphop-crossoverzang ... De bandleden stonden vol met tatoeages en piercings. Dat moest het worden! We hebben toen 'hardere' groepen op de affiche gezet. In 1997 zorgde onze hoofdact 'Rykers' meteen voor een verdubbeling van het aantal bezoekers. Groezrock had daarmee zijn eigen stijl gevonden: een punkrockfestival met invloeden van ska, emo en hardcore.

Bij leken zeggen jullie namen niet veel. Brengen jullie echt de allergrootste toppers uit het genre, zeg maar de Black Sabbath van de punkrock?

François: Het is inderdaad een muziekstijl waarvan alleen de insiders -de punk- en hardcoreliefhebbers - de namen kennen. Er zijn nog wel enkele toppers die we nog niet gehad hebben maar de 'punkvijver' hebben we toch al behoorlijk leeggevist.

Punkrock kan vrij agressief klinken en de bands zien eruit alsof ze nog maar net hun snekken hebben verlaten. Nooit schrik gehad van het publiek of de groepen?

François: Vooral de hardcore komt agressief over. Maar je mag dit genre zeker niet vergelijken met de neonazimuziek, zoals soms onterecht gebeurt. Schrik van het publiek of de groepen hebben we nog nooit gehad. Het is niet omdat iemand getatoeëerd is of piercings draagt dat hij een crimineel is. Maar toegegeven, ons publiek toont ruig. Maar dat went. Ons festival telt veel minder vechtpartijen dan een gemiddelde fuif . Jos: Punk is protestmuziek tegen de gevestigde orde en heeft vooral veel aanhang bij studenten die bewust met dergelijke zaken bezig zijn. Absoluut geen herriezoekers. Wel jongeren die plezier maken en wat deugnietenstreken uithalen. Maar op welk festival gebeurt dat niet?

Wat zeker opvalt, is het internationale karakter van jullie publiek. Jullie medewerkers schuimen blijkbaar heel Europa af met flyers en affiches.

François: Dat klopt. Je moet op alle mogelijke manieren proberen je festival bij het publiek bekend te maken. Omdat het een nichefestival is, moet je niet het brede publiek bereiken maar een echte doelgroep. Het Groezrockpubliek bestaat voor bijna 65 % uit buitenlanders, vooral Duitsers. De laatste jaren komen er ook steeds meer Spanjaarden opdagen.

De stille Kempen lijkt wel het mekka van het hardere genre. Enige verklaring daarvoor?

François: Ik denk niet dat er een speciale reden is waarom het harde genre in de Kempen leeft. Wel hoor ik regelmatig positieve dingen over de gastvrijheid van de medewerkers en omwonenden. Zo'n mentaliteit straalt ook af op een evenement . Jos: Toen het festival begon te groeien, was het wel even aanpassen voor de buurt. Ondertussen is het festivalterrein met hekkens afgezet, loopt er security rond en zijn er overal aan de invalswegen seingevers. De buurtbewoners hebben ons publiek ondertussen ook leren kennen als beleefde en verdraagzame mensen, van wie -en ja, misschien klinkt dat wat gek- de meesten nog altijd met twee woorden spreken. Gestel heeft leren leven met punkmuziek.

Is de organisatie nog in handen van vrijwilligers of is het al professioneel werk?

Jos: Wij zijn allemaal nog vrijwilligers die proberen het festival zo professioneel mogelijk te runnen. Met de harmonie, jong en oud, zijn we 15 jaar lang gaan werken op Werchter om Groezrock te kunnen te organiseren

Heb je een bijzondere anekdote of ervaring met een groep: speciale eisen, veel noten op hun zang?

François: De eisen van de groepen vallen over het algemeen wel mee. De bandleden zijn meestal vriendelijk en willen naast het podium eigenlijk alleen met rust gelaten worden. Het is ook een apart en niet te onderschatten leven dat ze leiden .

Hebben jullie nog een droom... een groep die jullie absoluut ooit eens op het podium van Groezrock willen zien staan?

Francois: Van een aantal namen dromen we nog. Maar of we die bands ooit op Groezrock zetten is een andere vraag. We hebben altijd getracht een betaalbaar festival te organiseren. Als je naar de echte grote namen gaat meedingen, wordt het opzet veel commerciëler en moet je andere maatstaven gaan hanteren. De vraag is of wij dit zelf willen.

Affiche Groezrock

Een greep uit de Groezrockaffiche: vrijdag 23 april: Bad Religion, Sum41, Pennywise, The Broncx, H2O, The Bouncing Souls, Story Of the Year, Rise And Fall, 50 Lions, Born From Pain, Parkway Drive, A.F.I., vrijdag 24 april Hatebreed, Face To Face, The Mighty Mighty Bosstones, Saves The Day, Agnostic Front, The Real McKenzies, Sunny Day Real Estate, Saves The Day, Banner Pilot, ...

Tekst: Stijn Janssen | Foto: Bart Van der Moeren