De uitvalsbasis van ‘Het Clownshuis.be’ is een tot studio omgebouwde hangar in de Bert Leysenlaan in Balen. Begin november lanceerde Charel Lievens hier onder grote persbelangstelling zijn interactieve clownswebsite voor langdurig zieke kinderen. Surfen ze naar deze site, dan kunnen zij in het huis van clowns Charlie en Loesje op zoek gaan naar spelletjes en filmpjes. Maar de meest opmerkelijke activiteit is het deelnemen aan een persoonlijke live webcamsessie met Charel zelf of met zijn vriendin Line Van Wassenhoven, ook clown. 

 

 

“De site beantwoordt zeker aan een nieuwe nood”, legt Charel Lievens uit. “Vandaag verblijven kinderen die langdurig ziek zijn veel minder lang in ziekenhuizen. Ze zitten veelal thuis en vervelen zich. Met ‘Het Clownshuis’ bieden we hun iets aan om de dag door te komen. Als ziekenhuisclown kreeg ik wel vaker de vraag van ouders om hun kind thuis op te zoeken. Ook gebeurde het dat mij als clown gevraagd werd om een optreden te verzorgen voor een kind dat al palliatieve zorgen kreeg toegediend. Maar een clownsact opvoeren in een huiskamer voor een kind dat op sterven ligt, is erg moeilijk. Vaak zit de ganse familie erbij en zijn de verwachtingen veel te hoog gespannen. Via onlinetoepassingen kunnen we nu via de webcam stilletjes binnenkomen bij een terminaal ziek kind en het op regelmatige tijdstippen opnieuw opzoeken.” 

 

 

 

Nee, de doelgroep is veel breder: ook kinderen met bijvoorbeeld astma of diabetes mogen ons contacteren. Het gaat in het algemeen om aandoeningen die de kwaliteit van hun leven sterk verminderen. Ze hoeven daarbij ook niet per se aan huis gekluisterd te zijn. Ik vermoed dat er in de toekomst ook vragen zullen komen van ouders met kinderen die een mentale handicap hebben. 

 

 

 

We bieden hun een echt persoonlijk contact aan. Omdat we clowns zijn, zorgen we ook voor een zeer specifieke insteek, namelijk humor. De contacten die we leggen met de kinderen zijn echt heel licht en vaak vol nonsens. Het is zeker niet ons opzet een therapeutische relatie aan te gaan met het kind. We willen de kinderen even uit hun dagelijkse zorgen halen. Of dat nu met een lach of met een traan is, speelt geen rol. Gewoon even verstrooiing brengen, zodat ze eens niet denken aan de ziekte, is al voldoende. 

 

 

 

Nee, de ziekte op zich is zelden het gespreksonderwerp, tenzij het kind het zelf aanbrengt natuurlijk. We vertrekken altijd vanuit hun inbreng. Dat maakt dat zo’n sessie vaak pure improvisatie is. De werkwijze voor de webcam is vrijwel identiek aan die van de ziekenhuisclowns. Ook zij volgen geen vastgelegde scenario’s. Ze komen binnen in een ziekenhuiskamer en tasten af waar het kind op dat moment nood aan heeft. Je hebt ook zoveel verschillende ziektes waarmee de kinderen dan weer zeer persoonlijk omgaan. Hierdoor is elke sessie ook uniek. Bij sommigen zijn de contacten zeer vrijblijvend en is het pure lol. Bij anderen gaat het er zeer intens aan toe. We voorzien een halfuurtje per kind. Ik werk samen met mijn vriendin. Als het een succes wordt, zullen we extra clowns aanwerven.

 

 

 

Ik heb inderdaad een psychotherapeutische opleiding genoten en dat geeft een groot voordeel bij dit werk. Ik heb namelijk zeer hard geleerd aan te voelen wat er bij de andere aan de hand is. Dat ‘aanvoelen’ is een vaardigheid die een clown die met zieke kinderen werkt, zich zeker eigen moet maken. We willen ons daarmee ook onderscheiden van de stereotiepe clown met de rode neus en grote schoenen. Zo’n type kan ook nonkel Jef neerzetten. Voor ons is clownerie je kunnen inleven in de gevoelens van een ander en dat als vertrekpunt nemen om samen iets leuks te doen. Bovendien vormen deze zieke kinderen een kwetsbare groep. Door onze opleiding te vermelden, willen we aan de ouders ook meegeven dat we hun kinderen met de nodige zorg behandelen. Maar nogmaals: je moet het therapeutische van Het Clownshuis ook niet overschatten.  Het is zeker niet ons doel om therapeutisch te werken. 

 

 

 

Je kan dat inderdaad vergelijken met Facebook maar dan op beperktere schaal. Ze kunnen op de site hun eigen pagina aanmaken met het vermelden van hun hobby’s en eventuele ziekte. Op die manier krijgen ze er een zicht op wie voor hen een mogelijk interessante vriend is. We hebben de ervaring dat het hun veel deugd doet om eens met andere lotgenoten te kunnen babbelen over hun ziekte. Als ze van mekaar weten dat ze langdurig ziek zijn, brengt dat een andere soort relatie mee. Ze herkennen dan hun eigen situatie. Je kan het vergelijken met brandwondenpatiënten die veel liever eens met mekaar gaan zwemmen omdat ze dan eens niet aangegaapt worden. 

 

 

 

Toch is dat niet zo. Die sessies geven mij meer energie dan dat ze energie uit mij zuigen. Als ik merk hoeveel levenslust die kinderen nog hebben … Phoe! Dat helpt me om veel van mijn eigen problemen te relativeren. 

 

 

 

 

 

 

Plaats reactie

Naam (vereist)

E-mail (vereist)

Titel

Verwittig me als er nieuwe reacties plaatst worden

Vernieuwen

Verstuur

Annuleren