Dries Van der werf over Bobbejaan

RETIE - Dries Van der werf is bassist bij Eddy en de Schellekens. "Ik ben een Nederlander maar woon al 15 jaar in België. Ik kende uiteraard 'Ik heb eerbied voor jouw grijze haren' en 'Café zonder bier'. Dat zijn ook echte classics in Nederland. Die zullen sowieso de tand des tijds doorstaan."

Ik draaide destijds in café Foli-A in Retie en kocht op een gegeven moment een verzamelbox van drie cd's met oud werk van hem. Toen ging er echt een wereld voor mij open. Een vriend tikte in die periode ook een boek op de kop over zijn leven en werk. Echt indrukwekkend. Ik kwam te weten dat hij als enige uit de Lage Landen in de Grand Ole Opry (het heiligdom van de countrymuziek) in Nashville heeft gestaan. Het kan niet anders of hij moet in die tijd een wereldster zijn geweest. Vergeet niet: dat gebeurde in de tijd van Hank Williams. Elk Amerikaans muzikant droomde ervan daar een concert te geven. Hij als Belg maakte dat gewoon waar. Bobbejaan Schoepen is daarom volgens mij een van de meest onderschatte Belgen. Veel van zijn nummers zitten toch in ons collectief geheugen."

"Zijn tragiek is geweest dat hij zich op zijn gezin en pretpark moest richten op het moment dat er weer waardering kwam voor zijn soort muziek, met onder meer mensen als Guido Belcanto. Hij verwaterde tot een lolbroek die met zijn auto, versierd met stierenhorens, door het park reed. Ik heb dat eenmaal mogen meemaken. Maar dan nog waren zijn shows in Bobbejaanland muzikaal van een redelijk hoog niveau."

"We hebben met Eddy en de Schellekens ooit geprobeerd een aantal nummers van hem te brengen, zoals 'Eerbied voor jouw grijze haren' en 'Lichtjes van de Schelde'. Maar dat lukte nooit omdat die liedjes meer van een performer vroegen dan we destijds in huis hadden. Dat zegt ook wel veel over het niveau van zijn werk. Nee, ik ben echt een enorm groot bewonderaar."