De Lux

Gust Spruyt was meer dan twintig jaar de concertorganisator van zaal Lux in Herenthout. In zijn gloriedagen bracht hij beginnende groepjes als Dire Straits, U2 en The Cure naar de ‘heart of darkness’ van de Kempen. Gust is een vat vol verhalen en vandaag beseft hij pas ten volle het legendarische karakter ervan. Suiker trekt de anekdotes uit zijn mistige geheugen en brengt de volgende maanden een bloemlezing. Vaak hilarisch, immer onwaarschijnlijk, maar steeds exemplarisch voor rock-’n-roll op zijn Kempens, als het ware gegaard in het befaamde stoofvlees dat Gust elke artiest- ongeacht zijn naam of faam - voorschotelde.

Slotaflevering: “De ‘knak’ komt van de ene op de andere dag.”

Gust Spruyt: “Als je Herenthout zegt, zeggen veel mensen van mijn generatie automatisch Zaal Lux. Ik heb er in totaal zo’n 200 shows gedaan. In 1992 was het mijn laatste: een optreden van Belgian Asociality. Daar kwam maar 200 man op af. De Lux was voordien al stilaan aan het doodbloeden. We kregen nauwelijks nog optredens aangeboden. De meeste buitenlandse groepen die België aandeden, beperkten zich tot twee of drie optredens en kozen voor de grote steden als Brussel en Antwerpen. De Lux viel vaak uit de boot.”

Lees meer...
 

Het slipje van Mick Jagger

Ik heb het vaak zien gebeuren: jonge gasten beginnen een groepje met een aantal maten, en hun vrienden gaan mee op toer om de gitaren te dragen. Dan komt er een manager bij, nog even later worden ze vergezeld van een tourmanager. Op de duur zit tussen de groep en de man waarmee jij als organisator moet praten zeker zeven tussenpersonen. Een groepje wordt dan een fabriek. Terwijl ik zo erg te vinden was voor het persoonlijke contact. Ik stapte altijd rechtstreeks naar de groep toe. De mensen hebben vaak duizend kilometer in de tourbus gezeten, zijn doodmoe en moeten naar het toilet. Wees gewoon beleefd en je krijgt alles van hen gedaan. 
Lees meer...
 

Met The Police een pint drinken in Geel

Destijds vond ik Talking Heads het beste wat er was. Hun muziek had niets meer met punk te maken; dat was het begin van nieuwe muziek. Maar spijtig genoeg hebben we ze nooit naar de Lux kunnen krijgen. Die moesten naar Werchter.
 
Een gemiste kans was ook The Police. Die hadden we in 1979 al wel geboekt -voor maar 300 of 400 pond- maar ik heb ze potverdomme afgestaan aan Pink Pop. Jan Smeets, de organisator van Pink Pop, belde me toen met de vraag of hij de groep mocht hebben. We gingen elk jaar naar Pink Pop en mochten er onze strooibiljetten uitdelen. “Oké”, zei ik, “we nemen ze de volgende keer wel”. Maar die ‘volgende keer’ is er nooit gekomen. De groep was op korte tijd te groot geworden voor ons. Maar ik heb er wel een straf verhaal over.
Lees meer...
 

Nina Hagen in de tienurenmis

“Ik heb in de Lux ooit maar één iemand buitengesmeten. Ferdi Karnemelk of iets dergelijks, de man is nu dood. (Gust bedoelt Ferdinand (Ferdi) Karmelk: een Nederlandse gitarist die onder meer bij Herman Broods Wild Romance speelde. Karmelk was verslaafd aan heroïne en overleed op z’n 38ste. Met Nina Hagen had hij een dochter, nvdr). Hij was het lief van Nina Hagen: een crackhead, een echte dramaqueen.”

Lees meer...
 

Een blote madam in de pompbak!

“De meeste zaken gebeuren toevallig en geschiedenis wordt altijd achteraf geschreven. Ik moet eerlijk zeggen dat ik me van het optreden van U2 (op 25 november 1981, nvdr) niets meer herinner. Het zal dus geen opmerkelijk optreden geweest zijn en achteraf serieus opgeblazen. Er was minder volk omdat er op die dag een rakettenbetoging was in Brussel. Het optreden van U2 is zelfs wat later begonnen in de hoop dat de betogers alsnog naar de Lux zouden afzakken. Ik heb achteraf het tourjacket van Bono gekregen. Het was een jeansvestje zonder mouwen met zijn handtekening erop. Ik vind het nergens meer terug. Ik vermoed dat mijn ex ermee gaan lopen is of het ding heeft meegegeven met Spullenhulp. Ook de pagina’s van U2 in het gastenboek zijn eruitgescheurd. Ik weet nog wel dat ze stoeften over het stoofvlees.”
Lees meer...
 

Beginnende groepjes als The Cure, Dire Straits en U2

 

“De mensen zeggen nu:  “Wauw! Gust, ge hebt U2, The Cure en Dire Straits in de Lux gehad. Maar ze vergeten vaak dat het toen om beginnende groepen ging. Ik heb onlangs nog foto’s van The Cure teruggezien. Dat waren gastjes van 17 jaar. Wij waren toen ‘al’ 23 jaar en vroegen ons af wat die snotneuzen hier kwamen doen. Bij manier van spreken natuurlijk, want zo was het niet helemaal. Soms speelden ze fantastische concerten, soms ook maar half en half. Vaak waren ze een halfjaar later wereldberoemd.

Lees meer...
 

Meer artikelen...

Pagina 1 van 2

«StartVorige12VolgendeEinde»

is de Kempense cultuurkrant. Een uitgave van Procart GVC. © Suiker 2009