Oog voor architectuur

Een reuzenbavarois, gebakken met beton, glas en baksteen

februari 2012

HERENTALS - Elke architect waagde het minstens één keer in zijn schoolcarrière: een gebouw ontwerpen dat volledig uit containers bestaat. Het lijkt bij het beroep te horen, de fascinatie voor zo'n bovenmaatse, metalen bewaardoos. Containers laten zich stapelen, hebben de maat van een gemiddelde woonkamer maar zijn vooral rechttoe rechtaan: je kan er van alles in kwijt zonder verdere uitleg over het hoe en waarom van vorm of materiaal. Een verademing. Om de zoveel tijd duikt dan ook ergens ter wereld een containerproject op waar architectenharten een tel bij overslaan: 'ons idee gestolen!'

Het Kempens landschap

januari 2012

Een geniepige vraag: wat is 'landschap'?  Zelf ken ik twee jonge tuinarchitecten die in de dennenbossen van Siberië een festivalterrein mochten vormgeven. Ze kregen daartoe de beschikking over een imposante hakselmachine op rupsbanden die naar believen stroken woud kon verwijderen. Het volstond boven op een heuvel een richting aan te wijzen waarna de machine door de bomen walste: een jongensdroom. Toch blijft de bedenking: was er meer landschap vóór het rooien van de bomen of erna? Met 'landschap' kan veel: beschermen, verkavelen, herwaarderen en zelfs inkleuren. In het laatste geval kent men een functie toe aan een welbepaald deel van het aardoppervlak. Iemand trekt een denkbeeldige lijn op een kaart en plots ontstaat er een belangwekkend gebied. Grond laat zich gewillig tatoeëren.  

Monnikenheide: een inspirerende zorgcampus in Zoersel

december 2011

ZOERSEL - Uitvoerig staan ze beschreven: de farao's, pausen en keizers die eeuwenlang imposante monumenten lieten optrekken. Tegenwoordig zijn het vooral architecten die faam verwerven met hun soms duizelingwekkende ontwerpen. Er werd zelfs een treffende term voor uitgevonden, 'starchitects' of 'sterarchitecten'. Als waren het popidolen van de ontelbare cultuurbijlagen.

Een periscoop in Turnhout

november 2011

TURNHOUT - In het centrum van Turnhout staat een lege watertoren. Op 9 oktober, de ‘Dag van de Architectuur’, werd hij plechtig heropend. Als 'Periscoop', een video-installatie van kunstenaar Emilio Lopez-Menchero die via een camera op een ronddraaiend televisiescherm onderaan de toren beelden toont  van de omgeving. Een affiche geeft uitleg: deze periscoop moet dienen om de horizon af te speuren naar architectuur of de bezoeker af te leiden van zijn dagelijkse beslommeringen. Maar hij stelt ook de vraag wat we met onze oude bouwsels moeten doen. Plat gooien? Restaureren? Of toch proberen ze met een paar handigheidjes klaar te maken voor de toekomst...?

M.P.I. De Mast

oktober 2011

KASTERLEE - Scholenbouw vormt een delicate kwestie voor een overheid. Het mist de luister van een stoer gerechtshof of een oorlogsmonument en het behoort daarmee eerder tot de onzichtbare 'machinerie' van een land. Schoolgebouwen moeten in de eerste plaats goedkoop te bouwen zijn. 'Gezelligheid' of 'frivoliteit' zijn dan ook weinig gehoorde eisen. Toch bevatten scholen ook in 2011 nog steeds gewoon kinderen. Als architecten daarom ergens al een taak te vervullen hebben, dan is het wel om bij het bedenken van een nieuwe school hun fantasie te laten gelden. Half verstopt tegen een bosrand van Kasterlee is een markant voorbeeld van zo'n geslaagde ingreep te bekijken.

Edith Wouters van het Kempens architectuurcentrum Ar-Tur

september 2011

TURNHOUT - Ar-Tur is een Kempens architectuurcentrum dat zich bekommert om het uitzicht van de Kempen. Die bekommernis is echt wel nodig. In onze rebelse jaren namen we tijdens onze zwerftochten in deze contreien telkens een flink pak explosieven mee in onze binnenzak. Elke fermette, haciënda, betonnen bunker, neopastoriewoning, pergola met Griekse zuilen werd tot puin herleid. Achter ons tekende zich telkens een desolaat, smeulend landschap af. De Kempen mogen dan al niet meer stil zijn, lelijk zijn ze wel gebleven.